keep smiling

hayatla ilgili çok fazla felsefe yapmayı sevmem çünkü daha hayatın çok başında olduğumu ve yaşayacağım onlarca şey olduğunun farkındayım. ama benimde bu 19 senelik yaşantımda öğrendiğim şeyler var. mesela hayatta her zaman kazanamayacağın. bazen kazanıp bazen de kaybedebiliceğin. kaybetmek her zaman bi eksiklik olarak nitelendirilmiş ve insanlar sanki kaybetmeyi bi tür hayata karşı yenilgi olarak görmüştür. oysa bence tam tersi kaybetme hayatını yeniden geri kazanma,hayata ben hala ayaktayım ve seninle savaşıyorum demenin başka bir yolu. çok engebeli bi yol mu peki ? bazılarımız için evet bazılarımız için hayır. evet diyenler cesur olduklarından değil sadece hayatlarına bağlı oldukları için evet diyebiliyorlar. düşününce hepimiz hayata bağlıyız. hayata bağlı olmak hayatın akışını ve hızını belki içinde hissetmek,kahkaha atmak değil belkide düşünmek, bazı şeyleri anlamlandırmak. belki hayata bağlı olanlar hayatlarında birden fazla yenilgi yaşayanlardır ? bilemeyiz. sürekli kazanınca egonu maksimum seviyeye çıkartınca eline geçen nedir ? bi süre sonra sıkılırsın kazanmaktan çünkü kazanınca hayattan ders almazsın. insan kaybedince her aldığı darbe belki içine işler ve acıtır ama olsun ders alır. bu kaçıncı ders yeter der içinden ama fark etmeden hayat onu hazırlamıştır işte savaşına,hayat mücadelesine. git savaş hadi dercesine onun önüne uzatır kendisini,saf,dupduru,yepyeni karşısındadır işte yeni savaş alanı. cesaretli olanlar darbeleri unutur ve savaş alanında savaşır,vazgeçmez ve sonunda hak ettiğini alır. hak ettiği ise tek bir kazançtır,bütün yenilgileri,kaybedilmişlikleri ona unutturan. bence bu anı yaşamak her şeyden her kazanımdan daha önemli. hayatı onun bize verdiği dersler sayesinde yenmek. hayat bizden yana yeter ki onu doğru yerde ve doğru kişiler için kullanmayı bilelim.