Bazı insanlar var hayatını “eskilerle” götürmeye çalışıyorlar. Eskiler dediğim anılar. Onlara yüklemişler varlıklarını,onlarsız sanki ilerleme olmazmış gibi. Eskiden böyle yapardık,eskiden böyle severdik,eskiden bunlara gülmezdik,bunları izlemezdik gibi şeyler sürekli ağızlarında. Yenilik olamazmış gibi her şey aynı eskisi gibi kalmak zorunda gibi. Hayat büyük ve hızlı bir döngü. Bunu fark edemeyişleri onları geride bırakıyor. Evet anılar güzel,onları hatırlamak güzel. Yüzümüzde ufak bir gülümseme,bazen hüzün yaratırlar. Bazen onlar yüzünden keşke deriz. Bunlar güzel ama hayatın tam ortasına yerleştirmek ve bugünü yaşarken sürekli eskilere gitmek neden ? Bugünden mutsuz olduklarından dolayı olabilir,bugünü sevmedikleri ve kendilerini eskiden daha mutlu ve güvende hissettikleri için eskiye yerleşiyorlar. Ama insan savaşmalı biraz. Kafa tutmalı hayata. Kendini geçmişe bırakmadan önce bugünü de denemeli. Geçmişi de ara sıra anmalı ama,bizi biz yapanlar geçmişte çünkü. Aslında bakınca her günümüz bir geçmiş oluşturuyor bize.Her geçen gün bize biz farkında olmadan bir şeyler katıyor. Öğretmiyor ama gösteriyor bize bırakıyor yorumun nasıl yönlendireceğimizi. Karar bizim,onu görmekte bizim elimizde. Bazıları görmezden gelirken,o kendini göstermeye çalışıyor aslında.Ama onu sadece bugünün farkında olanlar ve onun değerini bilenler görebiliyor. Bugünün gizliliği de bu özelliğinde saklı zaten,kendinden ödün vermeyen tavrının yanında kendini bi o kadar da görebilenlere gösterme isteği.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder