Her muzik enstrumaninin insan hayatina bir sey kattigini dusunuyorum. Iyi veya kotu fark etmez. Eger ondan cikan herhangi bir nota sizi uzaklara goturup geri getirmek istemiyorsa degistiriyordur,sadece siz farkinda degilsinizdir. Benim piyanoya baslamam annemin israrlari sonucunda oldu iyi ki de olmus. Ilk zamanlarda bana eziyet gibi gelen piyano odevleri ve verilen resitaller gun gectikce guzel anilara ve hizli yasanan heycanlara donustu. Sahneye ciktigimdaki o heycanim sanirim ileride insanlara anlatacagim derin bir ani olarak benimle kalacak.
Bir seyler uretmek, her basilan piyano tusu sonunda bir butun elde etmek gibisi yok. Yarim baslayan bi parca bir butune donustugu zaman ve sizi calarken kendisiyle beraber goturdugu zaman guzeldir iste. Hele dinleyeciler de sizinle beraber geliyorsa basariyorsunuzdur bazi seyleri. Muziginizle ilerliyorsunuzdur,hep beraber.
Muzige adim atmanin yasi olmadigini dusunuyorum. Her an herkes bi muzik aletini eline alip onu istedigi gibi calmaya baslayabilir. Hem de kural bilmeden, en guzeli. Kendince istedigi gibi. Zaten bir noktadan sonra baglandigini hissettiginde yardim alacaktir. Onemli olan o atilan ilk adimdir,ilk karardir. Geri donus serbest, notalar serbest, melodi serbest, hata serbest, yaris yok sadece siz ve o. -o ve siz(in) Kisaca muzik serbest, muziginiz ozgur. Yeter ki isteyin ve sevin. Kendi gezegeninize muzikle gidin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder